Tussen tafellaken en servet

Weet je nog dat je als klein kind altijd zei: "Als ik 12 (13, 14, 15, 16.....) ben, ben ik super groot, mag ik alles en ben ik stoer." Nou, dus niet. Je mag natuurlijk veel meer. Zo ook moeten. Maar eigenlijk zit je tussen tafellaken en servet.

Mirror, mirror, on the wall...

Je kent het wel: fantaseren over later. Om te beginnen...

Idee gestolen, of hetzelfde idee?

Copyright, iedere blogger heeft het wel. Maar wat nou als je het zelfde idee had als iemand en diegene publiceert zijn of haar stukje eerst? Hoe zit het dan? Ik kom het geregeld tegen dat ik net iets wil publiceren en dat ik ineens zo'n zelfde stukje bij iemand anders lees. Terwijl zij nog niets heeft kunnen lezen en ik het ook niet bij haar las. Meestal publiceer ik het alsnog niet. Vandaar dat ik niet altijd aan mijn doel kom. Hoe zou jij dit doen? Miet ik het dan gewoon publiceren? Of toch niet?

Laat het me weten!
Xx marit

Respect, of niet?

Vraagje: 'Heb jij respect voor al je leraren en alle oudere mensen?' Waarschijnlijk zeg je direct ja.

Carriere bitch, of gewoon goed gepland?

Ik ben echt zó blij! Vandaag had ik mijn eerste vergadering/presentatie/sollicitatie gesprek, en wel voor de leerlingenraad!

Snail mail of snel app'je?

Even een kijkje terug in de tijd:

Taalgebruik, houding of uiterlijk?

Even een kleine situatie:

Vriendschap

Wat als je je niet fijn voelt? Dan ga je naar je ouders en vrienden! Toch? Zelfs als je normaal gesproken het liefst aleen bent, zoals ik. Maar wat als je je zo alleen voelt dat je iedereen afstoot? Waar zijn je vrienden dan? Blijven ze je steunen, of zijn ze gelijk gevlucht?


Een echte vriend(in) blijft altijd aan je zijde. Maar als je duidelijk, en aardig, aangeeft dat je even ruimte nodig hebt, moet hij/zij dat ook accepteren.

Weet je, ik ben vroeger heel lang gepest. Ondanks dat, had ik altijd wel 'vrienden', totdat ik ging verhuizen. Ik kreeg een heel lief afscheids cadeautje: een schrijfset. Ik kreeg op mijn hart gedrukt dat ik wel terug zou moeten schrijven en dat we zeker weten contact zouden houden. Nou, ik heb dus iets van 5 brieven gekregen van dat vriendinnetje, en heb altijd trouw terug  geschreven; zelf nog vaker geschreven maar heb nooit meer wat gerug gehoord. Dus je kunt og zoveel beloven, maar hou je je er ook wel echt aan?
Natuurlijk heb ik na de verhuizing weer vrienden gekregen.

Maar weet je; als je veel gepest bent, vaak onnagekomen beloftes gekregen hebt, etc. etc.. Houd je littekens over. En iemand kan dan nog zo lief en aardig en oprecht zijn, je blijft altijd onzeker.
Totdat, je eens goed wakker geschut wordt.
Dus, laat je wakker schudden of schudt jezelf wakker!

Poeh, wat ben ik blij met mijn vrienden! Als je er zo over nadenkt, kun je niet zonder ze!

Denk jij er ook zo over? Of ben je liever aleen?
Heb je liever 1 à 2 vrienden, of een grote groep? Laat het me weten!

Heimwee?!

Misschien ken je het wel, je gaat logeren bij een vriend(in), je gaat op (school)kamp of op vakantie; je hebt er super veel zin in, het is super gezellig. Maar dan ineens denk je aan je eigen huis, ouders, huisdieren en wil je direct weg. Yup, ik ken het wel hoor :$

Het vervelende is alleen dat ik niet weet wat mij zo'n heimwee geeft!
Daarom kan ik er niets aan doen :(

Wat is heimwee eigenlijk? Zit je er klaar voor? Wil je het echt weten? Nou, hou je vast dan vertel ik het je:
Er is geen defenitie voor heimwee, het is voor iedereen anders. Wat volgens mij wel iedereen heeft, is dat je je, ook al heb je het erg naar je zin en probeert iedereen het nog meer naar je zin te maken, je je in en in alleen of verdrietig voelt.

Bah! Weet je, ik mocht eens met een vriendin mee naar de kamping. Hier zou ik dan een weekje blijven. Één hele nacht heb ik het volgehouden, het was super gezellig, maar ik had heimwee. Dus mijn ouders kwamen ons ophalen, eenmaal in de auto had ik al spijt: het kon zó gezellig worden. Maar ach, ik kon natuurlijk niet zomaar weer terug....

Heb jij ook wel eens heimwee? Of ben je er afgekomen? Heb je tips? Laat het me weten, je helpt er echt veel mensen mee!

4 & 5 Mei

Respect.



4 Mei
Respect moet je, vind ik, naar iedereen hebben. Zo ook voor de mensen die al overleden zijn. Dus als iedereen twee minuten stil is, toont dat respect. Deed jij gister mee? Respect naar jou!

5 Mei
De dag dat we vieren dat we een vrij land zijn. Wacht even, vieren, dat betekent toch een feest? En we vieren het toch in het hele land?
Dan is het toch een NationaleFeestdag! Waarom is dan niet iedereen ieder jaar vrij van zijn werk? In ieder land waar ze zo'n soort gelijk  feest hebben,  zijn de mensen wel gewoon vrij, een dat ieder jaar; niet om de vijf jaar?! Ik vind dat iedereen  op 4 & 5 Mei vrij moet zijn! Vind jij dat ook, of  vind je het terecht dat half Nederland vandaag moet werken? Laat het weten in de comments.

DIY needs

Toen ik laatst bij mijn moeder op het werk was zag ik toch iets leuks!
Misschien ken je het wel: als je iets in de supermarkt ter verkoop bied, maak je soms toch
van die strookjes met je telefoon nummer zodat mensen die belangstelling hebben je kunnen bellen. Nou, dat is dit ook een beetje, maar  hierop schrijf je allerlei dingen die mensen nodig kunnen hebben.
Hieronder vindt je een voorbeeld en een zonder 'hebbedingetjes'.
Op de korte lijntjes moet je knippen.

Ik hoop dat jullie het ook zo leuk vinden als ik :)

Mindstyle: picture perfect

Iedereen heeft wel eens op een foto gestaan, toch?
Iedereen heeft wel is in de spiegel gekeken, toch?
Maar, wie heeft zichzelf wel is zonder hulpmiddelen gezien?

*krekels*tjirp* Nee, niemand!
Eigenlijk is dat best raar; dat je jezelf nooit zal kunnen zien!
Een feit: het is bewezen dat als je jezelf ergens zou zien lopen, dat je je eigen niet eens zou herkennen! Iedereen ziet zichzelf namelijk totaal anders dan je er werkelijk uitziet!
Oke, soms krijg atwoorden als, 'Marit, je hebt niet helemaal gelijk: je kunt je handen, buik en benen  toch zien?!' waarop ik dan weer antwoord:  'Ja dat klopt, maar, wees realistisch, je hebt je hoofd nog nooit gezien!'
Ben ik nu raar, dat ik hier over nadenk? Of klopt het?
Hoe denk jij hierover? Laat het me weten :)

Life is but a canvas to our imagination

Al een hele tijd geleden heb ik jullie beloofd om een post te schrijven over stappen ondernemen en keuzes maken. Nou hier is 'ie dan eindelijk! Aller eerst vond ik  het om eerlijk te zijn best moeilijk om te schrijven, het is namelijk echt zo'n onderwerp waarover je in je hoofd veel over denkt. Maar als je het dan op papier moet zetten, lukt het niet...  Dus in het kort probeer ik een  stappenplan en beschrijving maken.

Ik  heb dit schema ieder jaar in mijn agenda zitten. (Meestal teken ik hem zelf met felle kleurtjes en kaders, maar voor deze post is dit netter) Ik vind het er sowieso leuk uit zien. Maar dit schema heeft ook nog eens gelijk! Je hebt het namelijk altijd zelf in de hand: 'The future is in your hands'.

Natuurlijk moet je rekening houden met een ander, maar blijf altijd ook aan jezelf denken: cijfer jezelf nooit weg! 

Ik weet het, het was een beetje een korte post, maar misschien komt  er nog een aan.

Vrienden over vriendschap

Zoals je weet schrijf ik af en toe over vriendschap en persoonlijke dingen, maar wat vinden mijn klasgenoten/vrienden van vriendschap? Lees het hier.

Annadyn: Elkaar kunnen vertrouwen en altijd lol hebben.
Paula: Geen geheimen door vertellen.
Silke: Altijd voor elkaar zijn.
Robin: Niet liegen, altijd voor elkaar klaar staan, luisteren en leuke dingen doen, jezelf kunnen zijn.
Nadi: er altijd voor elkaar zijn, niet in de steek laten, niet belachelijk maken, jezelf kunnen zijn.
Fardnie knoll: altijd lief zijn en geen vriendschap afkappen als je ruzie hebt.
Tina: altijd voor elkaar klaarstaan in voor en tegenspoed.
Merle: Geheimen bewaren en gestoorde snapchat foto's zenden.
Hylke: goed iemand kennen.

Abe: goed met elkaar op kunnen schieten en voor elkaar klaar staan.
Johanna: alles aan vrienden kunnen vertellen. Mening respecteren.
Jelena: goed met elkaar op schieten
Britt: iemand alles kunnen vertellen.
Zoals je ziet komt het allemaal op het zelfde neer. Maar bestaat een perfecte' vriend wel? Wie weet.
Wat vind jij een 'echte' vriend? Laat het me weten :)
Xx

Familie

Wat nou als...........
Soms heb je van die familie leden die niets goed kunnen doen. Je hele familie is echt, Super! , maar die ene?
Je wilt die gene helpen maar hij/zij accepteerd het niet.
Zo gaat het een tijdje door, totdat het echt heel erg mis loopt.
Boem! De hele dag verpest omdat je aan het twijfelen bent, ervoor gezorgd dat er geen contact meer is en de hele dag twijfelen:
Wat zal ik doen, wat kan ik doen, heb ik wel goed gehandeld, ligt het aan mij, etc. etc..
Soms doe je iets, wat je later nooit meer zal vergeten, vooral met kerstmis en de andere familie feest dagen.
Maar aan de andere kant was het misschien wel beter op deze manier? 'Oh, jeetje, kon dit niet eerder?', denk je dan.
Ik denk dat alles voorbestemt is geweest. Het had gewoon zo moeten lopen.
Dit verhaal is anoniem opgesteld om persoonlijke redenen, maar wel van dichtbij meegemaakt.
Later een post over stappen maken en durven zetten.

Daily | be sure

Iedereen heeft het wel eens: onzekerheid. De één wat vaker dan de ander; dit kan heel natuurlijk zijn, maar soms is hier ook een oorzaak voor: gepest worden, omstandigheden thuis, etc., etc.. kortom je houd niet van jezelf. Ja, je leest t goed, als je niet van je zelf houd, hou je ook niet van een ander en als je niet van een ander houd voel je je eenzaam, als je eenzaam bent denk je vaak dat je niet goed genoeg voor iemand bent en hou je nog minder van jezelf
Het is een cirkel, misschien ken je het al wel:



Man slaat vrouw. Vrouw slaat kind. Kind schopt kat. Kat krabt hond. Hond bijt man. Man slaat vrouw. etc., etc..

Zorg er voor dat de cirkel bij jou stopt! Want als jij er mee door gaat, komt het weer bij je terug en hoe vaker je de cirkel doorzet, hoe heftiger het iedere keer wordt.

Dit hele verhaal ben ik begonnen omdat ik, net als iedereen, ook wel eens onzeker ben, eigenlijk nog best vaak. Maar dit heeft mij wel gemaakt tot wie ik nu ben. Ik ben de brugklas begonnen in Gymnasium, in Latijn was ik best goed: allemaal 7s 8en en 9s, maar in wiskunde ben ik echt niet goed. Ik heb er toen zelf voor gekozen om naar atheneum te gaan zodat ik meer tijd voor wiskunde zou hebben. Sommige mensen vonden dit raar en waren het niet met me eens dat dit verstandig was. Heel even was ik onzeker maar toen dacht ik "Weetje, zoek het uit! It's my choise! Als ik gelukkig ben met mijn keuze, laat mij dit dan gewoon doen.". Ongeveer in het midden van het jaar heb ik zelfs besloten om havo te gaan doen. Toen ik dit bekend maakte, waren er nog veel meer mensen die het hier niet mee eens waren: ze vonden het zonde, als ik een vwo brein heb, waarom zou ik dan een kans vergooien?!? Nou, dit is simpel; als ik verder zou gaan met atheneum, zou ik geen tijd meer over hebben om dingen naast school te doen: sport, hobby's, afspreken met vrienden, schoolkrant...

Telkens als ik me onzeker voel denk ik aan deze kleine 'zelf-test'

Neem deze test over en zie zelf hoe je je beter gaat voelen!

Oké, wat heeft dit met journalistiek te maken?
Simpel! Toen ik een paar jaar terug zeker wist wat ik wilde worden, waren er veel mensen die mij niet geloofden, 'Ik was nog zo jong, dus ik kon nog vaak van gedachte veranderen.' veel mensen zeggen nog steeds dat ik naïef ben om te geloven dat ik al weet wat ik wil worden.
Gelukkig zijn er ook mensen die mij steunen en helpen om mijn doel te bereiken :-)

Geloof in jezelf, je bent wie je bent!
Be Sure!